PSYCHODRAMA

„A meeting of two: eye to eye, face to face.
And when you are near I will tear your eyes out and place them inside mine,
And you will tear my eyes out and place them inside yours,
Then I will look at you with your eyes and you will look at me with mine.”
— J. L. Moreno

Działanie psychodramatyczne pozwala spontanicznie wydobyć na światło dzienne to, co skryte w nieświadomości – mechanizmy, które kierują naszymi wyborami, role, które automatycznie odgrywamy. Zdarza się, że jakaś część naszej psychiki – wewnętrzna postać, potrzeba, emocja – zaczyna domagać się uwagi, chce wyjść z cienia i zabrać głos na scenie życia. W psychodramie tworzymy bezpieczną przestrzeń, by mogła się ujawnić i zostać usłyszana.

„Przez uczestnictwo w psychodramie protagonista może zrealizować tkwiący w każdym człowieku pierwiastek artystyczny, może uruchomić swe siły twórcze, które zostały zablokowane w okresie, gdy człowiek przestał się bawić, gdy zostały poddane surowej cenzurze obowiązujących norm społecznych.” ~Eva Roine

Moreno wierzył, że oznaką dobrostanu człowieka jest jego spontaniczność i kreatywność. Spontaniczność rozumiał jako stan ducha – gotowość na spotkanie z prawdą, z tym co nieprzewidywalne, żywe. To ona otwiera drzwi do witalności i głębokiej radości. Kreatywność natomiast to nie tylko tworzenie – to ruch, energia, ekspresja, autentyczne działanie. Dziś moglibyśmy powiedzieć, że Moreno tym samym opisywał istotę Self, znanego z IFS – wewnętrznego źródła przepływu życia. Często mówił o boskim pierwiastku w każdym człowieku.

„Kreatywność wraz ze spontanicznością tworzą tę siłę, która pomaga odkrywać siebie, nowe aspekty relacji miedzy sobą a innymi, znajdować innowacyjne rozwiązania konfliktów, sytuacji trudnych i nieoczekiwanych.(…)Spontaniczność to klucz do kreatywności, ale też witalności, źródło głębokiej radości i przypomnienia o najbardziej autentycznych aspektach self.” Anna Bielańska
Psychodrama jest bardzo organiczna. Jest żywą strukturą, reaguje, adaptuje się, porusza w rytmie wewnętrznym osoby i grupy Możemy wcielać się w osoby, zwierzęta, zjawiska, emocje, symbole, pojęcia abstrakcyjne, a nawet w postacie mitologiczne czy Boga. To kreatywne zaangażowanie otwiera nas na tzw. poszerzoną rzeczywistość – obszar, w którym przekraczamy granice logiki, analizy i kontroli. W tej przestrzeni dokonuje się przemiana. Pojawiają się nowe znaczenia, nowe kanały ekspresji, nowe perspektywy i możliwości. To nie rzeczywistość, którą się rozumie – to rzeczywistość, którą się przeżywa.